Aangepaste Volvo-wiellader voor machinist zonder handen en voeten

Als kind was Jens Meilink al buitengewoon geïnteresseerd in machines en techniek. Maar een beroep in die richting was niet direct het eerste waar hij aan dacht. Jens is namelijk geboren zonder handen en voeten. Inmiddels heeft hij zijn droombaan gevonden: Jens is machinist op een shovel. Zijn werkgever De Boer Burgum verblijdde hem onlangs met een gloednieuwe Volvo L60H wiellader.

Zo’n beetje alle denkbare toeters en bellen heeft de nieuwe Volvo L60H meegekregen. Een chromen uitlaat, extra werklampen, een vangmuil en een glanzende laklaag maken de machine helemaal af. Machinist Jens Meilink heeft nog één wens: op de achterruit van de cabine moet nog een tekst komen. ‘Wat daar moeten komen te staan? No worries, no hands’, lacht Jens Meilink, die zichtbaar trots is op de nieuwe Volvo wiellader die zijn werkgever De Boer Burgum uit het Friese Sumar voor hem heeft aangeschaft.

Zijn positieve houding kenmerkt Jens Meilink, die het met zijn lichamelijke beperkingen toch niet altijd gemakkelijk zal hebben gehad. Jens werd 21 jaar geleden geboren zonder handen en voeten. Zijn linkerarm houdt op bij zijn ellenboog, zijn rechterarm gaat tot zijn handpalm. Jens beweegt zich voort door middel van twee protheses. ‘Mijn ouders lieten mij als kind alles uitproberen. Wilde ik in een boom klimmen, dan mocht dat. Natuurlijk ging ik ook wel eens op mijn bek, maar dan had ik het in ieder geval geprobeerd. Daar heb ik veel van geleerd. Ik heb leren denken in mogelijkheden.’

Sleutelen aan oude brommers

Maar de mogelijkheid om machinist te worden, dat zag Jens niet direct als realistisch. Jens wist wel wat hij absoluut niet wilde en dat was terecht komen bij een sociale werkplaats voor mensen met een arbeidshandicap. Hij koos ervoor om een opleiding tot loonwerker te volgen aan het Nordwin College. ‘Machines en techniek hebben mij altijd geboeid. In mijn vrije tijd sleutel ik graag aan oude brommers. Maar een beroep als machinist zag ik voor mezelf toch niet weggelegd’, vertelt Jens.

Van mijn ouders mocht ik altijd alles uitproberen en bij De Boer Burgum was dat feitelijk niet anders. Samen bekeken we steeds wat haalbaar was.

Een docente aan het Nordwin College gaf Jens een duwtje in die richting. ‘Zij regelde voor mij een stageplaats bij De Boer Burgum. Zo kwam ik hier als 16-jarige jongen terecht.’ Bedrijfseigenaar Heinze de Boer wilde de jonge Jens graag een kans geven. ‘Van mijn ouders mocht ik altijd alles uitproberen en bij De Boer Burgum was dat feitelijk niet anders. Samen bekeken we steeds wat haalbaar was. Ik begon in de werkplaats. In die begintijd heb ik veel geschilderd’, weet Jens nog goed. ‘Daarna mocht ik ook lassen en flexen. Om te kunnen lassen hebben we nog een speciale laskap gemaakt, want ja zo’n kap vasthouden is voor mij natuurlijk lastig.’

Na allerlei klussen in de werkplaats tot een goede einde te hebben gebracht, mocht Jens zich bewijzen op een trekker. Inmiddels heeft hij zijn trekkerrijbewijs gehaald. ‘Later mocht ik het op een minikraantje proberen en vervolgens op een rupsgraafmachine en wiellader. Dat gaat mij allemaal goed af. Enkel het besturen van een mobiele graafmachine is voor mij lastig. En met de schep ben ik ook niet zo handig’, grijnst Jens.

Wilskracht en inzet

Volgens zijn direct leidinggevende Jacob van der Meer laat Jens zich niet beperken door zijn handicap. ‘Jens beschikt over veel wilskracht en met zijn inzet kan hij veel bereiken. Er zijn er genoeg die van Jens nog wat kunnen leren. Jens bekijkt altijd heel goed hoe hij een klus aan zal pakken. Pas daarna gaat hij aan het werk. Hij wil het graag in één keer goed doen’, zegt Jacob van der Meer. ‘Ja, logisch toch?’, vindt Jens, ‘anders heb ik er veel meer werk aan.’

Werken met de wiellader, dat doet Jens het allerliefste. ‘Lekker met de shovel op pad, dat vind ik echt het mooiste.’ In de zomer van 2015 werd Jens ‘chef Komatsu’. Hij werd de vaste machinist van de Komatsu WA200 van De Boer Burgum. ‘Een prima machine’, omschrijft Jens de Komatsu. Helaas werd Jens door het dagelijks werken met de wiellader, ook met zijn beperkingen geconfronteerd. ‘Shovelen betekent nu eenmaal veel aan het stuur draaien en doordat ik mijn handen mis, kon ik geen optimale werkhouding aannemen. Daardoor had ik ’s avonds veel last van mijn linkerschouder en rug. Het kwam wel eens voor dat de pijn zo erg was, dat ik me ziek moest melden.’

We hebben diverse merken bekeken en getest en uiteindelijk gekozen voor de Volvo L60H.

Dat moest dus anders. De Boer Burgum besloot dat er een nieuwe shovel moest komen met op Jens aangepaste besturing, in navolging van de aangepaste bedrijfswagen die de jonge machinist van zijn werkgever tot zijn beschikking kreeg. ‘We hebben diverse merken bekeken en getest en uiteindelijk gekozen voor de Volvo L60H. Volvo biedt in onze optiek vanuit de cabine het beste zicht op de bak’, vertelt Jacob van der Meer.

Aangepaste besturing

De machine werd geleverd door L.A. van Roozendaal uit Wolvega. Ook alle aanpassingen aan de machine zijn uitgevoerd door deze handelsonderneming in grondverzetmachines, gespecialiseerd in Volvo machines. De besturing van de machine is helemaal aangepast aan Jens. Jacob van der Meer: ‘Jens heeft de joystickbesturing helemaal zelf uitgedacht en daarvan gedetailleerde 3D-tekeningen gemaakt. Daarmee is de firma Van Roozendaal aan de slag gegaan.’

Op de linkerarmconsole is een knop gemaakt, waarmee Jens voor- of achteruitrijden kan inschakelen. De drie hendels aan de linkerzijde zijn vervangen door joysticks. De derde functie kan Jens inschakelen door middel van een knop op de cabinevloer. ‘Ja, ik kan die knop prima bedienen met de prothese aan mijn linkerbeen. Ook gas geven en remmen met de protheses is voor mij geen probleem’, zegt Jens.

Het stuurwiel van de Volvo gebruikt Jens enkel bij rijden op de weg. ‘Dankzij de aangepaste besturing, kan ik rechtop zitten en mijn rug recht houden. Ik heb geen centje pijn meer en ’s avonds lig ik niet langer uitgeteld op de bank’, aldus een tevreden Jens. ‘Heb ik ook weer eens tijd om aan brommers te sleutelen.’

Vangmuil

Naast de chromen uitlaat en de 16 werklampen die de Volvo heeft meegekregen, springt vooral de vangmuil aan de achterzijde in het oog. Dankzij deze vangmuil, eveneens opgebouwd door Van Roozendaal, hoeft Jens de cabine niet te verlaten om de drie-assige aanhanger aan te koppelen. Een sensor in de bek van de vangmuil detecteert de aanhanger wanneer deze zich binnen een straal van 15 meter bevindt, waarna de klep zich opent en de aanhanger probleemloos aangekoppeld kan worden.

Jens gebruikt de aanhanger vooral om rijplaten te vervoeren. ‘Rijplaten leggen doe ik graag. Dat is werk dat ik prima in mijn eentje kan uitvoeren. Verder verricht ik met de wiellader ook veel werkzaamheden op het composteerterrein van de gemeente Tytsjerksteradiel. Met deze Volvo kan ik dit werk nog heel lang volhouden en bij De Boer Burgum zit ik echt op mijn plek. Hier ligt mijn toekomst.’

Bron: www.bouwmachines.nl